Woorden van troost en bemoediging
Manu Keirse is een deskundige op het terrein van ‘verdriet, verlies, rouw en laatste levensfase’. Als klinisch psycholoog en doctor in de geneeskunde heeft hij veel ervaring op dit terrein en vakgebied opgedaan. De meeste van zijn boeken zijn bestsellers geworden. ‘Vingerafdruk van verdriet’ is een relatief klein boekje (qua formaat) en bevat een grote schat aan wijsheid op dit ingrijpende levensterrein. Het verlies van iets of iemand laat diepe sporen na.
Keirse biedt woorden van troost en bemoediging, naast zijn omvangrijke kennis van de impact van verlies en rouw. Hij biedt handvatten bij alle ups en downs tijdens een intens rouwproces en ziet verlies als een emotionele aardbeving. Elk verlies is anders en niet vergelijkbaar. Elk verdriet is als een vingerafdruk: herkenbaar, uniek en toch zijn twee vingerafdrukken nooit gelijk. “Een zoon of dochter verliezen is anders dan als man je partner verliezen en achterblijven met twee jonge kinderen”.
Hulp bij verdriet
Dit boekje van Keirse is bedoeld als hulp bij verdriet. Het beoogt te verzachten en beter (in)zicht te geven, en wil zien (als met een zonnebril) mogelijk te maken. Het wijst wegen in overleven en gaat dus veel meer over ‘leven’ dan over ‘sterven’. Het vertelt van overleven in een wereld die gewoon doordraait, die verdriet miskent. Hoe je als overlever moeite kunt hebben met de omringende wereld, je weg kunt zakken in eenzaamheid, vermoeidheid, in een doolhof van verdriet en pijnlijke herinneringen, of tegen een lege plek aan kunt lopen.
Houvast
De schrijver herkent en erkent de moeiten van iemand in een rouwproces en brengt houvast dichtbij. Hij geeft aandacht aan begrijpelijke, persoonlijke reacties (onrust, verwarring) en geeft haalbare adviezen. De auteur besteedt aandacht aan zelfverzorging, verloren glans, alleen-zijn, innerlijke verdeeldheid, ‘waarom’ vragen, moeite met het leven, de dynamiek dat mannen anders rouwen dan vrouwen, de partnerrelatie, ouderlijke rollen, de relatie die kan lijden onder het verlies, seksualiteit, omgaan met feestdagen. Deze levensthema’s onder ogen zien en ondergaan helpt om een nieuw leven te vinden, zodat het gras weer groen wordt.
Kierse leert ons om “niet te vergeten, maar om verdriet mee te dragen in het leven”. Het is een proces van herstel: “Als je opnieuw leert houden van het leven, kun je de herinnering aan de overledene met je meedragen. Dan kun je je heden en toekomst verrijken zonder het belangrijke verleden te vergeten”.
Verrijkende teksten en tekeningen
Naast de troostende en wijze woorden van de schrijver bieden de gedichten van zeer verschillende dichters herkenning en bemoediging. Stuk voor stuk juweeltjes die het boek van Keirse aanvullen en verdiepende aandacht verdienen. Gedichten om even bij stil te staan of stilgezet te worden. De prachtige en passende illustraties zijn van Lisa den Teuling. Ze bieden een stiltemoment, want een illustratie zegt soms meer dan 1000 woorden.
Tot slot
‘Vingerafdruk van verdriet’ is in z’n çompacte omvang groots in het bieden van troost en bemoediging. Door de handreikingen die Manu Keirse de lezer biedt, door de ondersteunende gedichten en door de indringende illustraties. Aanbevolen als troostboek, als cadeau, als herkenning, als erkenning voor rouw en verdriet, als teken van meeleven. Ook ouders, die een jong kind hebben verloren, zullen troost en herkenning vinden in dit boek van Manu Kierse. Een aanrader!
Door: Bob de Raadt; contextueel maatschappelijk werker – eigenaar www.bobderaadt.nl – auteur van Vaderschapskennis.
