Postnatale depressie bij vaders blinde vlek

0
1365
Postnatale depressie bij vaders

Ruim één op de twaalf kersverse vaders worstelt met een postnatale depressie, maar dat wordt meestal niet herkend. Dit gaat ten koste van de interactie met hun kind. Ook botsen deze vaders én tegen het maatschappelijke dictaat van de roze wolk én tegen de verwachting dat mannen stoer moeten zijn.

Bekend is dat minstens tien procent van de nieuwe moeders met een postnatale depressie af te rekenen krijgt. Internationale onderzoeken tonen echter aan dat ook tussen de 8,7 en 13 procent van de nieuwe vaders in die put belanden. Een nieuwe studie van professor Psouni, hoofd van de afdeling ontwikkelingspyschologie aan de Universiteit van Lund, suggereert zelfs dat het om nog meer mannen gaat. Postnatale depressie bij mannen wordt namelijk veel minder herkend, zowel door zorgverleners als door de mannen zelf. “Meer dan tachtig procent zoekt geen hulp”, zegt Psouni op de website van De Morgen.

Zelfverminking

Verbazend is dat niet, want de meesten weten niet eens dat het bestaat. “Maar zowel de praktijk als studies laten dat zien dat sommige vaders hier wel degelijk mee te maken krijgen”, bevestigt perinataal psychiater Titia Hompes (UPC KU Leuven). Het gaat om meer dan de eerste aanpassingen na een geboorte. “We hebben gevalideerde methodes om depressie vast te stellen en. Deze mannen lijden onder een reeks symptomen die daaraan voldoen en die veel verder gaan dan de klassieke vermoeidheid in de eerste periode.”

Psouni ziet in haar onderzoek zelfs dat zelfverminking een van de symptomen is bij één derde van de vaders die hiermee worstelen. “Niets om weg te relativeren dus”, aldus de Zweedse professor. “Ook al niet omdat de impact niet te onderschatten is. Deze vaders verwaarlozen de interactie met hun kind, wat later problemen kan geven in de ontwikkeling, of ze putten zich net helemaal uit om vooral niets verkeerd te doen, wat ze dan niet volhouden. In extreme gevallen gedragen ze zich erg hard

Oorzaken

Oorzaken zijn een combinatie van sociale, psychologische en zelfs biologische factoren. Zo blijkt dat bij mannen in deze fase het testosterongehalte zakt, wat hen kwetsbaarder maakt voor een donkerder gemoed. Ook moeilijkheden op het werk, een pover sociaal netwerk, een recent verlies, zich niet gehoord voelen in hun relatie en samen zijn met een mama die postnataal depressief is, verhogen het risico. De mannen in het onderzoek van Psouni noemen als triggers ook te weinig rolmodellen hebben en de combinatie van hun nieuwe vaderrol met redelijk snel na de geboorte opnieuw presteren op het werk.

Maatschappelijke druk

De postnataal depressieve vaders blijven dus onder de radar. Naast gebrek aan kennis over het fenomeen, speelt hier ook maatschappelijke druk. Hompes: “Ook vaders voelen hoe de buitenwereld verwacht dat je op een roze wolk drijft. Dit naast het feit dat mannen minder makkelijk hun emoties uiten. De neiging erover te zwijgen is bij mannen dus nog groter.”

Vragenlijst voor mannen

Psouni ziet ook dat mannen hun worsteling anders uiten. “Zweedse moeders worden op postnatale depressie gescreend via een specifieke vragenlijst. Maar als mannen daar al aan zouden meedoen, blijkt dat niet op hen afgestemd, omdat mannen zij andere symptomen vertonen. Bij hen gaat het eerder om snel geïrriteerd zijn, weinig zelfcontrole hebben en rusteloos zijn. Die signalen worden zelden herkend.” Daarom heeft haar team een vragenlijst ontwikkeld die wel op mannen is afgestemd. Omdat zij na een geboorte niet of nauwelijks met zorgverleners in contact komen, stelt Psouni voor er een app van te maken die iedere nieuwe vader toegestuurd krijgt, waarop dan indien nodig contact met hulpverleners mogelijk is.

Bron: De Morgen

------
Abonneer u op onze gratis digitale nieuwsbrief en u ontvangt wekelijks een overzicht van relevante ontwikkelingen rond vroeghulp- en -signalering

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here