Realistisch helpen

0
673

Ik vind ‘t ingewikkeld als ik collega’s om me heen ouders en kinderen gouden bergen hoor beloven. Was het maar zo mooi. Vaak check ik dan hun verdienmodel. Hoe minder overheidsregistraties op het bordje en hoe minder vergoedingen vanuit de gemeente of zorgverzekeraar, hoe stelliger de claims valt me op. En dat is logisch. Er moeten klanten geworven worden, omdat er verdiend moet worden.

‘Ik word altijd een beetje onrustig als ik ouders
hoor dwepen met een hulpverlener’

Toch hoop ik dan altijd dat het nuchtere verstand van ouders zegeviert. Want: verandering in levens van gezinnen is meestal een kalm en traag proces. Als het simpel was, hadden ouders het vaak zelf al uitgevonden. Daar komt bij dat ik als hulpverlener zelf weinig succesverhalen heb. Ik hoop er natuurlijk wél op, samen met de ouders. Die ene sessie, die ene opmerking, die ene toverformule…

Dat uitkijken naar plotselinge verandering begrijp ik best. Van mezelf én van ouders. Toch word ik altijd een beetje onrustig als ik ouders hoor dwepen met een hulpverlener. Verandering gaat meestal met vallen en opstaan, waarbij er moeilijke conclusies moeten worden getrokken. Meestal zijn er onderliggende gevoelens die liever niet aan de oppervlakte komen. Tegelijkertijd begrijp ik de verwarring van ouders. We hebben 339 beroepen in de gezondheidszorg. Hoe word je als je als ouder wijs in het hulpverlenerslandschap? Waar moet je zijn? Wie moet je hebben als je je zorgen maakt om je kind? Wie is betrouwbaar?

Daarom hier een aantal suggesties voor een goed-genoeg hulpverlener versus een goeroe. Zorg er in de eerste plaats voor dat de registraties duidelijk zichtbaar zijn naast de voordeur én op de website: een hulpverlener is in ieder geval BIG of SKJ geregistreerd (overheidserkenningen) én aangesloten bij een beroepsvereniging (garantie dat iemand z’n vak bijhoudt en zich op regelmatige basis laat bijscholen én aan systematische intervisie doet). Ook dienen ouders redelijke feedback te kunnen geven én zich te kunnen beklagen. De manieren waarop dat kan staan op de website; gebeurt dit, dan volgt hierover een gesprek. Van belang is verder dat een hulpverlener zich niet onnodig kwetsbaar maakt. Wat hij of zij deelt over zichzelf heeft als doel om ouders te inspireren en te helpen, niet andersom.

Dit zijn enkele basisregels. Vervolgens is het uit den boze dat er gouden bergen worden beloofd: wees altijd realistisch. Succes kan iemand staven met goed geciteerde bronnen, zie de piramide van wetenschappelijk bewijs. Eén boek of één goeroe uit de oude doos is niet genoeg om brede hypothesen te kunnen hebben over wat er aan de hand kan zijn bij een jong kind. In het verlengde hiervan zijn hulpverleners zich bewust van de grenzen van hun expertise. Dit houdt ook in dat ze niet te beroerd zijn om te zeggen ‘iets niet te weten’, ‘dit niet hun expertise is’ of ‘een collega te willen raadplegen’. Tot slot zijn hulpverlener zich bewust van de zeven vinkjes en de machtspositie die zeven of zes vinkjes met zich meebrengen.

‘Eén boek of één goeroe is niet genoeg
om brede hypothesen te kunnen hebben’

Deze suggesties lijken me een goed begin om te bespreken met jezelf en je collega’s. En om te delen met ouders. Want pijnlijk genoeg, ik kom veel niet-geholpen ouders tegen. Ouders die bezeerd zijn, die vertrouwen verloren hebben in hulp- en zorgprofessionals. Kortom, durf een goed-genoeg hulpverlener te zijn. Die fouten toegeeft, desnoods voor de sector als geheel. Die durft zeggen: ‘Sommige hulp helpt niet. En dat spijt me. Ik ga m’n best doen en ik wil graag steeds horen of ik je nog begrijp. En als ik een fout maak, dan wil ik dat horen, want ik ben ook maar een mens. Ik denk dat ik wel min of meer tegen feedback kan. Zullen we het proberen?’

Marilene de Zeeuw
Klinisch psycholoog, Gedragstherapeut VGCt & Infant Mental Health Specialist, docent en columnist

 

------
Abonneer u op onze gratis digitale nieuwsbrief en u ontvangt wekelijks een overzicht van relevante ontwikkelingen rond vroeghulp- en -signalering

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here