Vaderdagen
“Vaderdagen is geen voor de hand liggend boek met tips en vrolijke anekdotes, maar een kwetsbaar zelfonderzoek dat de meest ingrijpende verandering in een mannenleven raakt: vader zijn”, aldus de aankondiging van dit derde boek van Michiel Cox en dat is een juiste typering. Bewonderenswaardig openhartig verhaalt hij over zijn eigen twijfel, angst en de dagelijkse beslommeringen die het gezinsleven kleuren. En dat is uitgesproken de kern van ouderschap (en vaderschap) als een kind chronisch ziek is. Dat bepaalt en ontregelt de dagelijkse (werk)vloer van ouders. Cox doet daar inderdaad op een invoelende en meeslepende manier verslag van. Hoe overleef je als ouders en dus ook als vader een uitputtende zorgsituatie? Zonder enige voorbereiding en kennis van zaken. Zo in het diepe gegooid van zorg- en hulpverleningsland. Hoe leef je dan als vader in de overleefstand?
Dagelijks vaderschap
Cox geeft in dit boek een duidelijk, en voor veel ouders in een soortgelijke situatie herkenbaar en alarmerend inkijkje. Daarnaast heeft hij oog voor aspecten als: de taalontwikkeling, erfelijkheid en hoe het is om in deze tijd en wereld vader te zijn van twee jonge dochters. Cox beschrijft dat allemaal levendig. En ook de daarmee gepaarde emoties. Dat maakt dit boek openhartig en eerlijk. Ook dit hoort bij dagelijks en ingeschakeld vaderschap.
Zorgintensieve situatie
Vaderdagen beschrijft dus een breed spectrum van volhardend en kwetsbaar ouderschap/vaderschap: een zorgintensieve steun voor een kind met een medische, dermatologische aandoening (eczeem), de stress van mantelzorg, weerbaarheid en veerkracht bij gebroken nachten, de invloed van de familiegeschiedenis (depressiviteit), de vaderfactor: troost en steun vinden bij je eigen vader als je zware (zorg)stress ervaart (daarnaast neemt Cox je mee naar de dramatische vader-zoonrelatie in de situatie van Franz Kafka), de steun van spiritualiteit (het volgen van de Paasmis, de diepe betekenis van bidden), over een hedendaags thema als ‘manosfeer’ en boeken uit de ‘vaderliteratuur’ (met interessante en relevante referenties), de veranderende hormoonhuishouding bij vaders (parallel aan hormonale veranderingen bij moeders), het belang van vriendschap, de inzet van betrokken vaders en over het theater.
Transitie
In het bestek van 164 pagina’s reikt Michiel Cox een rijk gevarieerd landschap aan, dat ‘vaderschap’ heet. Een cocktail van eigen ervaringen en literatuuronderzoek. En dit alles vanuit de metapositie over vaders, de transitie naar vaderschap (‘patrascentie’), de ontwikkeling van vaderschap en de vaderrol, vaderschap in de (wereld)literatuur en wetenschappelijk onderzoek en het intrinsieke besef van verantwoordelijk-zijn als vader (existentieel vaderschap).
Boeiende leeservaring
‘Vaderdagen’ is een aangename en boeiende leeservaring. Essays die gaan over de essentie van vaderschap: zorgzaamheid, inzet, liefde, angsten, frustraties, schuldgevoel en de dagelijkse slagvelden (bij het avondeten), veerkracht en humor. Van harte aanbevolen, zeker voor werkers in de geboortezorg en in het sociale domein.
Door: Bob de Raadt. Boekenrecensent, specialist onderzoeker vaderschapsparticipatie, vadercoach, contextueel hulpverlener, auteur Vaderschapskennis, www.bobderaadt.nl – ambassadeur Kenniswerkplaats Pedagogische Basis.
