Zwart-rouwe periode
Suzan Biezeman heeft een indringend, zeer persoonlijk verhaal geschreven over een eenzame en zwart-rauwe periode in haar leven. Wat een roze wolk had moeten zijn, was in haar innerlijk leven een strijd, een onbegrepen pijn, een ongemakkelijke façade. Kortom: een langdurige depressie tijdens haar zwangerschap, met ook een negatieve uitstraling tijdens de postpartum periode. Eveneens is er sprake van stress in de partnerrelationele en familiaire context. “Van blijdschap en geluk zie ik tranen verschijnen in de ogen van mijn zus. We zitten op het strand, haar kinderen spelen in het water. Ik heb haar zojuist verteld dat ik zwanger ben. Eindelijk, we hebben er lang op moeten wachten. Mijn zus straalt. Ik echter, voel tranen opkomen. Geen blijdschap, maar een grote, diepe leegte overvalt me. Wat gebeurt er met me? Waarom juich ik niet mee? Waarom voel ik niet wat ik zou moeten voelen – die roze wolk waar iedereen het altijd over heeft?”
Ervaringen, context en het ‘schaamte-gen‘
Biezeman, in het dagelijks leven werkt zij als gedragsdeskundige, neemt de lezer in dit boek mee naar periodes tijdens haar leven. Zij schrijft over haar ervaringen gedurende elke maand van haar zwangerschap en tussendoor haalt zij essentiële herinneringen op. Jeugdherinneringen, herinneringen aan communicatiepatronen bij haar thuis, van haar ouders, in haar oorspronkelijke gezin. De invloed van een context vanuit het katholieke leven in haar jeugdjaren. En de invloed daarvan op haar beleving en op haar gedrag. Seks is een zwaar taboe, dat mentaal flink uitpakt tijdens haar zwangerschap, met grote gevolgen. Tijdens haar zwangerschap heeft zij moeite haar zwangerschap te accepteren.
Gedachten aan een geforceerde miskraam, aan een abortus spelen zich in innerlijke stilte af, maar die zijn wel dominant aanwezig. Als een mantra, als een geïmpregneerde identiteit; zoals zij het noemt ‘het schaamte-gen’. Je voelt als lezer haar strijd. De verhalen uit haar verleden maken haar context begrijpelijk. Haar vader bij voorbeeld ”pakt demonstratief de krant; de stilte en zijn humeurigheid” zijn tastbaar. Zij noemt zichzelf een ‘papa’s-kindje’. Haar moeder geeft commentaar bij onwelgevallige situaties. Dat heeft psychische impact.
Partner en opleiding
Haar partner speelt tijdens haar depressie een begripvolle en steunende rol. Op verschillende momenten komt zijn solidaire houding naar voren. Maar het is voor Suzan lastig om zijn betrokkenheid een goede plek te geven. Hij geeft haar de ruimte om dit boek te schrijven en dat komt haar ten goede. Samen met het volgen van een opleiding en met de feedback van studiegenoten komt de auteur langzamerhand tot helpende inzichten en persoonlijke ruimte.
Depressieve symptomen en geboortezorg
Suzan Biezeman heeft baat gehad bij het schrijven van dit boek. Zij hoopt dat het delen van haar ervaringen andere vrouwen zal helpen om hun ervaringen te herkennen en om te herstellen van een depressieve periode.
Schaduwverdriet
Het boek is makkelijk te lezen, toegankelijk, waardevol en herkenbaar qua beschreven problematiek. Het is vooral een persoonlijk-individueel verhaal. Van harte aanbevolen om deze ingrijpende psychische problematiek te leren kennen.
Recensie is geschreven door Bob de Raadt, boekenrecensent, specialist onderzoeker vaderschapsparticipatie, vadercoach/contextueel hulpverlener, auteur Vaderschapskennis, spreker, www.bobderaadt.nl
