Het huidige baby- (en peuter)slaapmodel is gebaseerd op verouderde wetenschap, schetst een onrealistisch beeld over hoe de baby’s en peuters (horen te) slapen, en staat haaks op wat ze écht nodig hebben. Dat is omdat cultuur in plaats van biologie centraal staat in het huidige model.
De onrealistische verwachtingen die daaruit voortkomen – zoals een baby die snel alleen slaapt en doorslaapt – kunnen bijdragen aan extra stress in het ouderschap. En creëren soms zelfs de slaapproblemen die de ouders proberen te voorkomen door zich te informeren.
Wanneer ouders dan op zoek gaan naar ondersteuning, omdat de slaapmoeilijkheden hun draagkracht overstijgen, krijgen ze vaak gedragsmatige methodes aangereikt die gebruik maken van scheiding om kindjes te leren slapen. Intuïtie moet dan meestal plaatsmaken voor strikte regels, ritmes en methodes. Maar slaap kan je helemaal niet leren. Achter het (slaap)gedrag van een kind schuilt altijd een nood, en in sommige gevallen zelfs een medisch probleem. En scheiding en methodes zijn ook helemaal niet wat een kind nodig heeft om (beter) te slapen.
Vanuit een nieuw holistisch model – dat verder kijkt dan naar (slaap)gedrag alleen -kunnen we ouders eindelijk ondersteunen in het natuurlijk verbeteren van slaap, zonder met uitdoving en scheiding te werk te gaan.
Doelgroep
Hulpverleners die ouders beter willen begeleiden bij de slaap van hun baby en peuter.
Meer informatie
Voor meer informatie over deze vorming, klik hier
