Werken met jonge kinderen vereist goed kijken, voelen en luisteren

0
1223

“Ik vind wetenschappelijk praktijkonderzoek heel belangrijk”, benadrukt drs. Marilene de Zeeuw, klinisch psycholoog, IMH-specialist, gedragstherapeut en supervisor VGCt. “Daar is in Nederland en België nog echt te weinig van op het vlak van jonge kinderen. Vanaf volgende week schrijft Marilene met enige regelmaat een column voor Vakblad Vroeg. Wie is zij en wat beweegt haar?

Marilene de Zeeuw (42) werkt en woont in Arnhem, heeft een partner, een zoontje en drie volwassen stiefkinderen. Zij werkt in de specialistische GGZ met (zwangere) ouders en hun jonge baby, peuter of kleuter. Naast haar inhoudelijke werk is Marilene druk met het opleiden van allerlei mensen in de IMH. “Ik zoek altijd de verbinding met onderzoekers en de wetenschappelijke literatuur”, vertelt zij aan VROEG.  “Het is echt heel belangrijk dat er goed praktijkonderzoek op het vlak van jonge kinderen plaatsvindt. Van veel wat we doen, is nauwelijks onderbouwing. Terwijl we al wel weten dat het belangrijk is om sensitiviteit en contingente interacties te bevorderen.”

Onderbuikgevoelens

In haar werk is Marilene doorgaans genuanceerd. “Ik probeer problemen van alle kanten aan te vliegen en ik heb snel overzicht. Daarbij houd ik ervan om met ingewikkelde ouders om te gaan. Juist omdat dat teamwerk vraagt. Je hebt je onderbuikgevoelens nodig, terwijl je er tegelijkertijd niet door moet laten leiden. Goede relaties in je team zijn dan erg fijn: wat de een niet lukt, lukt de ander wél en andersom.”

Het lijf onthoudt alles

Dat spel met elkaar en de ouders ervaart Marilene als plezierig. “Die bron van plezier is zeker afkomstig van de mensen bij Jeugdggz van de Dimencegroep. We werken sinds een aantal jaar met allerlei zelfsturende teams. Ik dacht nooit dat ik het zou zeggen, maar ik ben ervan gaan houden. Het brengt een ondernemersgeest in teams, waar ik erg van kan genieten. We hebben binnen Jeugdggz een flinke club met betrokken IMH-hulpverleners. Stuk voor stuk is er de bereidheid om in de modder te staan. Het meest fascinerend vind ik wat we met elkaar ontdekken op het vlak van traumabehandelingen bij jonge kinderen. Er gebeuren mooie en verrassende dingen. Het lijf onthoudt alles: lelijke én mooie dingen die zijn gebeurd.

Drs. Marilene de Zeeuw: “Ik houd ervan om met ingewikkelde ouders om te gaan”

Rebels

Ongeduld, snelheid en perfectionisme noemt Marilene zowel haar beste en slechtste eigenschappen.  “Ik ben opgegroeid in een bevindelijk gereformeerd gezin, waarin ik de ruimte heb bevochten om bij alles vragen te mogen stellen. Dat verklaart wellicht m’n tikje rebellie hier en daar. Ik word al snel benauwd als ik me in een aantal gevestigde standpunten moet voegen. En opstandig word ik als ik mensen om me heen hoor zeggen dat dingen zo gaan omdat ze altijd zo gaan. Of dat iets moet, omdat dat van boven zo besloten is. Er komt dan onmiddellijk iets boven van: ‘Hoezo? Wie zegt dat?’.”

Tegelijkertijd heeft deze achtergrond haar veel opgeleverd. “Ik heb de orale traditie met de paplepel ingegeven gekregen. Ik ben vroeger veel voorgelezen door m’n moeder. Ik had een vader die genoot van sterke verhalen. Wel had ik hiervoor als jongste in een gezin van zeven kinderen een grappig verhaal of een goede smoes nodig. Anders werd ik al snel naar bed gestuurd, terwijl de gezelligheid net begon.”

Meerdere perspectieven

Marilene heeft in haar leergeschiedenis het belang van wederzijds respect en een open gesprek over alle perspectieven op ‘de olifant’ meegekregen. “Respect en aandacht voor ieders perspectief, dat gun ik iedereen. En zeker de minst mondige en taalvaardige leden van onze samenleving: de baby’s en de peuters. Want die kunnen het nog niet uitleggen of om hulp vragen. Daarom zijn we extra zorgvuldigheid verschuldigd naar ze. Juist daarom wil ik elke dag weer goed kijken, goed voelen en goed luisteren als ik ze tegenkom met hun ouders.”

Column: Ongenoegens uitkieperen!
Over precies een week publiceert Vakblad Vroeg de eerste column van Marilene, getiteld / Ongenoegens uitkieperen!’
In een filmpje geeft ze aan waarom ze er naar uit kijkt om met enige regelmaat de pen op te pakken:

 

------
Abonneer u op onze gratis digitale nieuwsbrief en u ontvangt wekelijks een overzicht van relevante ontwikkelingen rond vroeghulp- en -signalering

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here