Houvast als door huilbaby de wanhoop nabij is

5
1247

‘Zo breng je baby’s van 0-5 maanden die veel huilen tot rust’ luidt de ondertitel van dit boek. Terecht gekozen, want ‘PrikkelProofPlan’ biedt wanhopige ouders van een huilbaby houvast. Via een planmatige benadering geeft het boek praktische handreikingen om het huilen stap voor stap te verminderen. Een aanrader voor alle ouders om rust en regelmaat in huis te brengen.

Recensie PrikkelProofPlan door Esther van Bloemen-Bartels

Hoewel het formeel niet de bedoeling is, worden er nog regelmatig gezonde maar onrustige, huilende baby’s voor enkele dagen in het ziekenhuis opgenomen om ouders te ontlasten. Met dit boekje wil Kim Vervuurt ouders van een ‘gevoelige’ baby in een eerder stadium bereiken en in hun kracht zetten.

Vervuurt is medisch pedagogisch zorgverlener op een Kind- en jongerenafdeling van een algemeen ziekenhuis in de Randstad. Ze begeleidt ouders van onrustige baby’s die veel huilen en uit balans zijn geraakt. In het boek refereert ze regelmatig naar ‘de afdeling’ en laat ze de lezer ook kennismaken met de kersverse gezinnen waarmee de auteur in aanraking komt. Als ouder kan dit boek eventuele gevoelens van schaamte voor hun huilende baby daardoor gemakkelijk wegnemen. Daarnaast worden ouders aangemoedigd om niet alleen hun omgeving te informeren over hun situatie, maar ook om de adviezen die bijvoorbeeld via social media binnenkomen te minimaliseren.

Planmatige benadering

Centraal staat het maken van een plan. Er is een dag en een weekplan. Het dagplan bevat onder meer drie grote stappen na het voeden: het knuffel- en speelmoment, het bedritueel en tot slot ook het troostritueel. Het weekplan daagt ouders uit om dagelijks de balans op te maken: wanneer was er onrust en hoe lang, wanneer was er ontspanning en tevredenheid bij de baby en had de dag nog bijzonderheden.

Het boek maakt een paar keer mooie vergelijkingen. In hoofdstuk twee bijvoorbeeld, ‘Waarom dit PrikkelProofPlan’, staat dat een zwangerschap, bevalling en vader of moeder worden, is als in een achtbaan stappen: ‘elke ouder gaat er doorheen, maar voor de een is de achtbaan wat steiler en heftiger dan voor de ander …. en wanneer je er middenin zit, kun je ontzettend behoefte hebben aan houvast’. In hoofdstuk acht, over tips & tricks, wordt de baby een spons genoemd, die alles haarfijn opzuigt. Ouders wordt gevraagd om zich voor te stellen dat je een handdruk krijgt bij de eerste kennismaking met een dokter. Door een dokter met een stevige handdruk laat je je misschien liever opereren, dan door een collega met een heel slap handje. Denk aan dit beeld bij het vasthouden van de baby wanneer het huilen je nader staat dan het lachen.

Overtuigend

Met het lezen van ‘PrikkelProofPlan’ komt er een bepaalde mate van rust over je heen.  Om te beginnen door de vormgeving. Er is gebruik gemaakt van zachte pastelkleuren, prachtige illustraties van houdingen die fijn zijn voor de baby, duidelijke pictogrammen in het dag- en weekplan en her en der een wolkje om het letterlijk en figuurlijk wat luchtiger te maken.

Er zijn drie punten die het boek, of beter gezegd het plan, ontzettend krachtig maken. De eerste is dat beide ouders herhaaldelijk wordt gevraagd aan dit plan samen te werken. Weliswaar mogen er verschillen tussen hen zijn, mits ze erover blijven praten. Hier samen in staan is namelijk het beste. Het tweede is dat de praktische basale verzorging van een baby goed wordt omschreven; dit kan (onzekere) ouders sterken in de kennis die ze eigenlijk al hebben. Tot slot is het plan echt heel duidelijk en gekaderd.

Als ik het boek in één woord samenvat is ‘houvast’ misschien wel het beste woord. Niet alleen houvast aan het plan, maar ook aan ouders onderling en in verbinding met hun kind.

Verder lezen over Prikkelproofplan >

Esther van Bloemen-Bartels is babyverpleegkundige en voorzitter van de Beroepsvereniging Babyconsulenten Nederland

 

------
Abonneer u op onze gratis digitale nieuwsbrief en u ontvangt wekelijks een overzicht van relevante ontwikkelingen rond vroeghulp- en -signalering

5 REACTIES

  1. Ik zou zo graag eens een boek zien over preventie, over waarom baby’s huilen, waarom extreem huilen vrijwel alleen voorkomt in westerse/verwesterde samenlevingen. Al die methodes voor omgaan met huilbaby’s spannen het paard achter de wagen. Pasgeboren en jonge kinderen hebben een diepgewortelde behoefte aan *constante* lichamelijke nabijheid van een ander mens (liefst die met de melk, maar een ander mag ook). Wanneer protocollen in de geboortezorg en de kraamzorg en de JGZ daar eens mee zouden gaan werken, met dat basale gegeven, dan zou het aantal huilbaby’s naar alle waarschijnlijkheid drastisch verminderen. In de zorg voor het jonge kind zou uitgegaan moeten worden van het kind en haar behoeften, niet van de adultsupremacistische beweegreden van ouders en zorgverleners.

  2. We proberen ouders er steeds meer op te attenderen, dat het dragen van hun baby enorm belangrijk kan zijn voor de hechting en de ontwikkeling van hun baby. De scholing nu, is erop gericht iedere kraamverzorgende in een gezin de onderwerpen Basisbevestigend tillen en dragen, Rond, Roterend en vertraagd verzorgen, Babymassage en eventueel het Dragen middels een draagdoek onder de aandacht te laten brengen, indien ouders dit willen. Toch kom ik nog regelmatig ouders tegen, die aangeven zich niet comfortabel te voelen met het dragen en dan streeft het, helaas, zijn doel voorbij.
    Waar ik weleens een E-book over zou willen zien is een, voor ouders leesbare tekst met veel linkjes naar afbeeldingen en filmpjes, die verduidelijken hoe het werkelijk kan zijn om een baby te hebben. Waar een baby vandaan komt. Hoe laaangzaam zijn leventje was in de baarmoeder en in wat voor snelle wereld hij soms terecht komt. Waarom dit wezentje dezelfde gelijkwaardigheid heeft als zijn ouders. Hoe baby’s met hun ouders communiceren. Hoe een baby wèrkelijk kan slapen, het 1e jaar. Hoe hechting tot stand komt. Ter voorbereiding op de komst van een kind. Want als je je als ouder kunt inleven in je baby, dan hebben sommige ouders wellicht een realistischer beeld van het hebben van een kindje en hoe ze ermee om zouden kunnen gaan.

  3. Sinds een aantal jaren geef ik cursussen aan aanstaande ouders met het doel om ouders een realistischer beeld te geven van een leven met een pasgeboren baby. Deze cursussen gaan over voeding, contact maken, het belang van lichaamscontact, slapen, huilen en de relatie van de ouders. Het zou zo fijn zijn als alle ouders in Nederland zo’n cursus aangeboden zouden krijgen in de zwangerschap. Alles in het leven moet je leren, ook het omgaan met een baby. Een korte cursus van twee uur kan al een wereld van verschil maken zodat je als aanstaande ouders beter weet wat je wel of niet van je baby kunt verwachten, zodat je hem beter begrijpt en daardoor beter op zijn behoeftes kunt ingaan. Met als uiteindelijk resultaat een betere hechting tussen baby en ouders.

    • Wanneer u op onze homepage de zoekterm ‘Recensie’ invult, krijgt u alle recensies te zien die tot nu toe zijn verschenen. Lukt het zo?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here